10 Eylül 2012 Pazartesi

ALİ BAKIRCIOĞLU / EK

ÖNCESİ
Şair diyor ki; 

''1974 yılı Ağustos ayında Andırın Orman İşletme Müdürlüğü’ne atandığımda 48 yaşındaydım. Günde bir defa her sabah hem Andırın’dan Kahramanmaraş’a, hem de Kahramanmaraş’tan Andırın’a bir defa otobüs kalkar ve akşam dönerdi. Yolun kötü olmasından ve güzergâhta inen binen insanların fazla olmasından dolayı yolculuk yaklaşık dört saat sürüyordu. Bu yolculuk sırasında yolculardan başka bagaja koyun keçi gibi hayvanlar da alınıyordu. Bagaj dolduğunda arabanın içine de alındığı olurdu. Andırın’da  PTT’de 200’lük bir santral vardı. Sonradan Andıran’a ne kadar varlıklı insanlar da gelse 201. aboneyi alamazlardı.  Bu on yıllarca böyle devam etti.
Bu duyguların bende uyandırdığı izlenimle aşağıdaki şiiri yazdım. Yazdığım şiiri bavuluma attım, ta ki 1985 yılında Andırın Postası  gazetesi yayımlanmaya başladığında bu şiir yayınlandı.''

ANDIRIN

Coğrafi yerin mi yoksa kader mi
Niçin gelişmiyor,  elin Andırın
Çıkmaz sokak mısın,  yolun  gider mi
Neden sorulmuyor, halin Andırın

İl merkezi, tam dört saat sürüyor
Bir araba bir senede çürüyor
Mebus beyler gelip bunu görüyor
Neden asfalt olmaz yolun Andırın

Nüfusunuz altı bini bulmuyor
İşsizlikten göç edenler gelmiyor
Devlet baba bir fabrika kurmuyor
Yıldan daha kötü yılın Andırın

Civar ilçelerde  birkaç bin kadar
Çok ilçede  otomatik santral
Bizdeki telefon  iki yüz kadar
Evlere ulaşmaz  telin Andırın

Sahibin mi yoktur  bahtın mı kara
Hastane olmayan  tek ilçe bura
Madem vatandaşsın  hakkını ara
İstemeyi bilsin  dilin Andırın

Bütün sebze  tüm dışarıdan geliyor
Bir haftalık bizde taze oluyor
Yarısı uluk, yarısı da çürüyor
Karamsarsın demen gelin Andırın

Yegâne nimetin, ormanın pek bol
Bu yüzden yapılmış  köylere bir yol
Kıymetini bilip, ona sahip ol
Tek varlığın orman, malın Andırın

Devletimiz bize önder olsalar
Varlıklıya hisse senet verseler
İlçemize bir fabrika kursalar
İşlense odunun dalın Andırın

İki mevsimin var kış ile yaz
İlkbahar hiç olmaz sonbahar az
BAKIRCIOĞLU gerçek budur sen de yaz
Açılmaz baharda gülün Andırın
 
1975
Ali BAKIRCIOĞLU

----------------------------

Andırın ilçesi 29 yıl  aradan sonra bambaşka oluyor. Şair güzelliklerini dile getirdiği aşağıdaki şiirini yazıyor ve duygularını şöyle dile getiriyor: 

''1974 yılında karamsar bir haleti ruhiye ile Andırın’ın mahrumiyetini dile getiren şiirimin aksine, 29 yıl sonra, 2003 yılında iyimser bir haleti ruhiye ile Andırın’ın bütün güzelliklerini dile getiren aşağıdaki şiirimi yazdım.''

ANDIRIN

Altın olsun derim toprağın taşın
Dünyalar durdukça dursun Andırın
Helaldir kazancın, ekmeğin aşın
Ne muradı varsa, ersin Andırın

Çok yerde yayla var, orman bulunmaz
Kekiği, reyhası, defnesi olmaz
Güzelim demekle, güzel olunmaz
Güzelsin, eşin yok birsin Andırın

O kışla bahçesi güzel ve serin
Çınar geçidinin eşi yok derim
Yüzlerce pınarın  piknik yerlerin
Güzelsin, canansın, yarsın Andırın

Kirazlı, fındıklı, iki derede
Keçi kestik, piknik yaptık burada
Söylen var mı, bir benzeri nerede
Şirinsin, sihirsin, sırsın Andırın

Altınboğa güzel, biryaylak yeri
Akifiye ordan kalmaz ki geri
Çokak, Kırksı, Halbur ve diğerleri
Görmeyenler varsa görsün Andırın

Çığşar’ın ünlüdür kirazı balı
Balk’ın dağlarında bol yaban gülü
Tarihi göç yolu  Meyremçil beli
Şüphesi olanlar sorsun Andırın

Meyremçil'de yaylaların yalası
İnsanda dert koymaz serin havası
Kayaranlı’da olur şahin yuvası
Adın tarihlere girsin Andırın

Tırıl, Akçadağ’da, gel piknik yapak
Genben’in yaylası, Kenger’de yatak
Yaban kirazına, kuşburnu katak
Vücut zinde olsun, varsın Andırın

Şifalı ot dolu, dağı taşları
Ormanda ötüşür, binbir kuşları
Tarihi kilimde, gör nakışları
Hele bir ıstarı, kursun Andırın

BAKIRCIOĞLU yine eksik bu yazı
İnsanları güzel, gelini kızı
En mümbit arazi, Andırın düzü
Bir yılda dört mahsul, dersin Andırın

Ali BAKIRCIOĞLU

NOT: Bu şiir 2003 yılında Andırın Postasında ve bazı gazetelerde, 2000’li yıllarda İstanbul’da çalışmalarını yürüten Andırın Platformu tarafından çıkarılan Tirşik dergisinde,

sitelerinde  yayınlanmıştır.




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder